Ik heb dat moment vaak meegemaakt. De buurtbewoners die met elkaar en samen met de gemeente het groen in de wijk opknappen en onderhouden. De medewerker die eindelijk de ruimte krijgt om zijn eigen oplossing in praktijk te brengen. De beslisser die toegeeft dat hij zijn eigen mensen jarenlang had onderschat. De ouders van jeugdleden van een sportvereniging die de ontvangst van bezoekende teams ter hand nemen.

Dat is waar ik het voor doe: dat mensen, als ze de ruimte krijgen, de handschoen oppakken. Niet alleen klagen, maar met ideeën komen en er tijd en energie in steken. Zo boeken ze resultaten, niet alleen voor zichzelf, maar met oog voor het geheel. 

Ik ben van nature analytisch, houd van structuur en ga door totdat iets echt goed is. Daarmee zorg ik voor een aanpak die werkt, sta ik altijd open voor verbeteren. Maar wat mij drijft is niet de methodiek. Het zijn de mensen die ontdekken wat ze al konden. Samen met zulke mensen vooruitgaan, geeft me een enorme boost.

Bij ID-Flux werk ik aan precies dat. Voor medewerkers, bewoners, vrijwilligers en iedereen die iets wil bijdragen aan een mooiere wereld.

Ideas are useless, unless used.