Berkum zet zijn wensen op de kaart

Op donderdag 1 oktober stonden ruim veertig inwoners rond grote kaarten van Berkum en het gebied eromheen. Ze schreven, wezen aan, plakten briefjes en praatten met elkaar. Over verkeer. Over wonen. En over de vraag wat Berkum eigenlijk tot Berkum maakt. Dit is een verslag van de tweede avond van De Stem van Berkum.

Waarom juist nu?
De avond begon voor iedereen tegelijk: in de zaal en online. Margriet Twisterling van ID-Flux liet zien hoe de planning van de gemeente eruitziet. Tot december onderzoekt de gemeente verschillende mogelijkheden voor Vechtrand. In de winter volgen de keuzes. In maart 2027 bepaalt het college de richting, en in juni 2027 neemt het college een besluit over het plan.

Dat maakt dit moment zo belangrijk. De plannen liggen nog niet vast. Wat Berkum nu inbrengt, komt op tafel terwijl de gemeente nog aan het nadenken is. Later is het een reactie op een plan. Nu kun je meebepalen hoe dat plan eruit gaat zien.

Vertel hoe jij het ervaart
Jos van Leeuwen, lector aan de Haagse Hogeschool, onderzoekt hoe dit traject verloopt. Hij deed een oproep: doe mee aan de focusgroep. Daarin vertel je hoe jij het meepraten hebt ervaren. Wat werkte, wat niet, en wat er beter kan.

Aan de slag met de kaart
Daarna was het tijd om zelf aan de slag te gaan. Elke tafel had een eigen thema: verkeer en bereikbaarheid, leefbaarheid en dorps karakter, of wonen en woningbouw. Je kon staan of zitten, net wat jij prettig vond. Wie thuis meedeed, werkte online op dezelfde kaart.

Het werkte eenvoudig. Op een groen kaartje schreef je een kans, op een rood kaartje een zorg. Dat kaartje zette je op de plek op de kaart waar het om ging. Wilde je meer kwijt, dan plakte je er een briefje bij.

Zo vulden de kaarten zich snel. Er kwamen woorden op als knarrenhofjes, voor starters en doorstroom eigen bewoners. Maar ook flats, veiligheid en smalle weg. Iemand stelde voor om het voetbalveld te verplaatsen naar het nieuwe park in Vechtrand. En op één kaart stond hoogbouw als kans, niet ver van een rood kaartje met flats. Dezelfde kaart, twee heel verschillende blikken.

Na een kwartier ging de gespreksleider met de tafel in gesprek. Welke mogelijkheden zien we? Wat moet er dan geregeld zijn? En waar zijn we het niet over eens? Die vragen en antwoorden kwamen op papier. Ook de dilemma’s, want juist die laten zien waar het lastig wordt.

Na de eerste ronde werden de kaarten weer leeg gemaakt. Iedereen schoof door naar een tweede tafel, met een nieuw thema en een lege kaart.

Alle geluiden, ook als ze botsen
Aan het eind vertelden verschillende deelnemers wat er aan hun tafel was bedacht. Daar zaten verrassend creatieve ideeën tussen. Niet iedereen was het overal mee eens, en dat was ook goed te horen. Maar overtuigen was niet het doel van deze avond. Ophalen wel. Iedereen mocht zeggen wat hij of zij belangrijk vindt.

Veel mensen vonden juist dat uitwisselen fijn en nuttig. Je hoort hoe je buren ernaar kijken. Soms herken je je eigen zorg. Soms zie je ineens een kans die je zelf nog niet had bedacht.